از جدا شدن نوشتی
رو تن زخمی هر برگ
گریه کردم و نوشتم
نازنیم یا تو یا مرگ
به تو گفتم باورم کن
میون این همه دیوار
تو با خنده ای نوشتی
همقفس خدانگهدار
                   بنویس مهلت موندن یه نفس بود
                    سهم من از همه دنیایه قفس بود
                       بنویس که خیلی وقته
                       واسه تو گریه نکردم
                   سر رو شونه هات نذاشتم 
                        مث دستات سرد سردم
                        من که تو بن بست غربت
                       زخمی از آوار پاییز
                  فکر چشمای تو بودم
                 با دلی از گریه لبریز
                    شب عاشقونه ی من که حروم شد
                       مهلت بودن با تو که تموم شد
                   ندونستم باید از تو می گذشتم
                     وقتی از غربت چشمات می نوشتم
                     بنویس مهلت موندن یه نفس بود
                    سهم من از همه دنیا یه قفس بود
                     بنویس که خیلی وقته
                  واسه تو گریه نکردم
                  سر رو شونه هات نذاشتم
                    مث دستات سرد سردم